میلاد امام هادی علیه السلام

دهمین بهار ولایت و امامت
1398/5/25
704291

علی بن محمد مشهور به امام هادی و امام علی النقی دهمین ستاره آسمان ولایت و امامت است. پدر ایشان امام جواد علیه السلام و مادرشان سمانه مغربیه است.[1] امام علی النقی در سال 212 هجری قمری در منطقه ای به نام صریا در مدینه متولد شدند.[2] پس از شهادت امام جواد علیه السلام در سال 220 هجری قمری همانند پدرشان در کودکی و در سن 8 سالگی به مقام امامت نائل شدند[3] و به مدت سی و سه سال تا هنگام شهادت در سال 254 هجری قمری امامت و ولایت را بعهده داشتند. علمای شیعه و اهل سنت برای آن حضرت چهار پسر و یک دختر ذکر کرده اند[4] که علاوه بر وجود مبارک امام حسن عسگری، حسین فرزند ایشان و عموی امام زمان عج در بقعه ای با نام شاهزاده حسین در شهر همدان مدفون هستند که نیاز است به این بارگاه توجه بیشتری شود.[5] یکی از القاب معروف ایشان، هادی است و از آن جهت ایشان را هادی نامیده اند که بهترین هدایت کننده به سوی خیر و نیکی در زمان خود بودند.[6]


دوران حیات و امامت امام هادی علیه السلام همزمان با خلافت هشت از خلفای عباسی بود[7] و به سبب کاهش قیام های علویان، حکومت مدارای بیشتری با شیعیان می کرد.[8] آن حضرت سیزده سال از مدت امامت خود را در مدینه گذراندند و به سبب هراسی که از نفوذ و محبوبیت ایشان وجود داشت و البته بدگویی برخی نزد حاکم وقت متوکل عباسی سبب شد وی امام هادی را از مدینه به سامرا فرا بخواند.[9] محبوبیت وافر امام در مدینه موجب اعتراض عمومی و شیون و زاری مردم شد که تا آن زمان سابقه نداشت با این وجود امام مجبور به حرکت به سامرا شدند.[10] امام هادی علیه السلام در این دوره از طریق وکلای خود در قالب سازمان وکالت با شیعیان ارتباط داشتند و قم به عنوان مهمترین مرکز شیعیان در ایران ارتباط محمکی با ائمه علیهم السلام داشت.[11]
اصحاب و شاگردان بسیاری توسط امام پرورش یافتند که تعداد آنها را حدود 190 نفر ذکر کرده اند.[12] از جمله شناخته شده ترین اصحاب ایشان در ایران می توان به حضرت عبدالعظیم حسنی اشاره کرد که در شهر ری مدفون هستند. علی بن مهزیار اهوازی نیز از اصحاب ایشان بودند که محضر امام رضا، امام محمد تقی و امام هادی را درک کرده اند.[13] شمار زیادی از اصحاب امام دارای نام هایی با پسوند شهر های ایران بودند که نشان دهنده ارتباط قوی شیعیان ایران با آن حضرت دارد.[14]

زیارت جامعه کبیره که در حقیقت یک دوره امام شناسی است از امام هادی علیه السلام بر جای مانده است[15] و ایشان از این طریق شیعیان را برای دوره غیبت امام زمان عج آماده می کردند.

شهادت امام هادی علیه السلام در زمان معتز عباسی ذکر شده است[16] و مزار ایشان در خانه حضرت و در کنار فرزندشان امام حسن عسکری در شهر سامرا واقع شده است[17] که بعد ها بر روی آن گنبدی بنا شد که در سال های 1384 و 1386 توسط وهابی ها تخریب شد و بازسازی آن در سال 1394 به اتمام رسید.

سلام بر نور، بر روشنایی، بر دهمین خورشید! سلام بر تابناک‏ترین ودیعه الهی در زمین، سلام بر او که یادگار فضیلت و پارسایی، سخاوت و پاکیزگی بود.

مهدی احمدوند

بادصبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
www.badesaba.ir

 [1]. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۹۷.
 [2]. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۹۷؛ ابن شهرآشوب، ۱۳۷۹ق، مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۴۰۱.
 [3]. حسین، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ۱۳۸۵ش، ص۸۱.
 [4]. خصیبی، الهدایة الکبرای، ۱۹۹۱م، ص۳۱۳؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۳۱۱-۳۱۲؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۴، ص۴۰۲.
 [5]. عندلیب زاده، پژوهشی در باره امامزادگان همدان، ص 15. 
 [6]. قرشی، حیاة الامام علی الهادی، ۱۴۲۹ق، ص۲۱.
 [7]. مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۲۹۷.
 [8]. جاسم، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ۱۳۷۶ش، ص۸۱.
 [9]. سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۲۶ق، ج۲، ص۴۹۳.
 [10]. سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ۱۴۲۶ق، ج۲، ص۴۹۲.
 [11]. جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۵۴.
 [12]. جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۳۰.
 [13]. طوسی، رجال طوسی، صص۴۰۱-۳۸۹.
 [14]. صدوق، التوحید، ۱۳۹۸ق، ص۱۰۱.
 [15]. من لایحضره الفقیه: ج۲، ص۶۱۰ و طوسی، تهذیب، جلد ۶، ص۱۰۲ ـ ۹۶. 
 [16]. طبری شیعی، دلائل الامامه، ص۲۱۲؛ اربلی، کشف الغمه، ۱۴۲۶ق، ج۴، ص۴۰.
 [17]. طوسی، تهذیب الأحکام، ۱۴۱۸ق، ج۶، ص۱۰۴.