شهادت حضرت معصومه (س) تسلیت باد

گوهر و نگینی نایاب در قم
1398/9/15
736191

اینک قم شهری است محزون از آرمیدن خواهری معصوم که سالهای کوتاه عمرش را در غم فراق برادر گذراند و به انتها رسانید؛ همان بانوی کریمه ای که کودکی اش نیز در فراق پدر سپری شده بود...
او که براستی فاطمه نام بود و چون فاطمه زهرا(س)، ولی خدا و حجت زمانش را با بصیرت علوی، شناخت و سختی و دوری راه را بر تن خرید و بی قرار درک محضر ولی زمان خود شد.

این بانوی بزرگوار در دهم ربیع الثانی سال ۲۰۱ هجری قمری در حالی که عازم سفر به خراسان و دیدار برادر گرامیشان امام رضا (ع) بودند؛ در شهر قم از دنیا رفتند و این چنین شد که قم نیز میعادگاهی برای عاشقان کویش گردید...

همان گونه که زینب کبری(ع) رشادت ها و شهادت عاشورائیان را با صبر و استقامت خویش به گوش همگان رسانید؛ فاطمه معصومه (س) نیز با گام های پرصلابتی که در دفاع از ولایت برداشت به شهر قم حیاتی دیگر بخشید و پناهگاهی برای دلهای خسته از نفاق و مشتاقان راه ولایت شد.

ایشان همان نازدانه ای است که برادرش رضا (ع) او را معصومه نامیده است؛ یعنی کسی که تفسیر معصومیت است که روزگاری در مدینه طلوع کرد‌ و در خاک کویری قم آرام گرفت و تفسیر واقعی از غربت به قربت رسیدن شد...


حضرت صادق(ع) می فرماید: آگاه باشید که حرم من و حرم فرزندانم بعد از من، قم می باشد.[1]

آری به واقع فاطمه معصومه(س) به مانند گوهر و نگینی نایاب در قم می‌درخشد و ایران را به نور می خواند.

زهرا مرادوند
بادصبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
www.badesaba.ir

[1]. محاسن المؤمنین، قاضی نورالله شوشتری، نشر اسلامیه، تهران، 1377ش، ج 1، ص 83