«فطر»، جشن بازگشت به «فطرت» پاک بندگی است

«فطر»، غزل تمام معنای یک ‌ماه بندگی است
1399/3/3
854603

میهمانی همیشه برای ما نشانی از حس تکریم و محبت صاحب خانه بوده و هست اما در این میان «میهمان خدا» شدن و سر سفره لطفش نشستن، غریب‌ترین و دلچسب‌ترین محفلی است که هر بنده‌ای انتظارش را دارد.

اما غریب است زمان برچیدن این سفره سراسر رحمت و اتمام این میهمانی سراسر عشق
همیشه زمان پایان یک میهمانی که میزبان مهربانی داره حس غریبی داریم چه برسه به میهمانی که خدا با همه کرامت و لطف و محبتش میزبانمان بود و همه رحمتش رو در لحظه لحظه این ماه به جانمان نشاند .

اما این میزبان مهربان باشکوه‌تر از همه، پایان میهمانی را به عیدی پیوند زده که عید بندگی و عاشقی است؛
آری عید فطر...


عیدی که امام علی در عظمتش فرمود:« عید فطر، تنها عید کسی است که خداوند روزه‏‌اش را پذیرفته و شب زنده‏‌داری‏‌اش را سپاس گزارده است» [1]

«فطر» همان عید بازگشت به فطرت پاک آدمی است که از ازل با دم مسیحایی معبود سرشت بودن یافت و رسم بندگی آموخت.

آداب قبل از نماز عید فطر
نماز عید فطر

فطر از نگاه امام هادی‏ علیه السلام جزو چهار عید بزرگ مسلمین است همانگونه که فرمود: «شیعیان فقط چهار عید دارند : فطر ، قربان ، غدیر و جمعه»

امید که در این دقایق پر از رحمت، بارِ نیک زیستن و تقدیر نزدیکی به تمام عشق یعنی معبود، روزی ‌مان شده باشد و سلامتی و آزادگی ره‌ توشه ‌مان چرا که «فطر»، مزد یکماه مصاحبت با تمام پاکی است برای بندگانی که معنایش را درک کرده باشند.

زهرا مرادوند
بادصبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
www.badesaba.ir


[1] : نهج البلاغه ، حکمت ۴۲۸
[2] : بحار الأنوار ، ج ۹۸ ، ص ۳۵۱