زینب تندیس شکیبایی و صبر است

رحلت اسوه صبر و شکیبایی تسلیت باد
1398/12/19
379793

امشب اسوه صبر و استقامت و بانوی صبور اهل بیت(س) به آغوش آسمان پرمی‌کشد تا مادرش زهرای مرضیه را به آغوش کشد.
زینب کبری(س) همان اسوه صبری است که امام سجاد(ع) خطاب به او فرمود:«بحمد الله تو دانشمند بدون آموزگار و انديشمند بدون استاد هستی»[1]
او نازدانهٔ علی(ع) بود که در پنج‏ سالگی مادر خود را از دست داد و از همان دوران طفولیت ‏با مصیبت هم‌نشین شد.
در دوران عمر با برکت ‏خویش، مشکلات و رنج‏‌های زیادی را متحمل شد، شهادت علی(ع) و مادرش زهرا(س) تا شهادت برادران و فرزندانش، و حوادث تلخی چون اسارت و . . . را تحمل کرد .
اینگونه بود که اسوه صبر شد و صبوری تندیسی از زینب گشت.
سختی‌های فراوان و رنج‌های مدید از او فردی صبور و بردبار ساخته بود که همگان در حیرت صبوری‌اش مانده بودند.


زینب (س) که از همه سو نسبش به معصومین(ع) می‌رسد، روح ظلم ستیزی را از مادرش فاطمه زهرا(س) و پدرش حیدر کرار(ع) به ارث برد و در راه افشای ظلم و احقاق حق، با کلام غرّای خود، از هیچ فداکاری و جانفشانی دریغ نکرد!
زینب کبری(س) که پیام‌آور راستین واقعه عاشورای حسینی بود در 15 رجب سال 63 هجری قمری لبیک ندای حق گفت و به لقاهءالله پیوست.
بزرگ‌بانویی که پس از شهادت امام حسین(ع)، نشر نهضت عاشورا را وظیفه خود دانست و در راستای اجرای آن جانانه ایستاد و پرچمدار این نهضت شد.
او را ام کلثوم کبری و صدیقه صغری می‏‌نامیدند و محدثه، عالمه و فهیمه نیز از القاب ایشان بود.

یا زینب... دستی بر سر این همه هجمه روزگار بکش تا اندکی از صبر خود را در جانش به ودیعت بگذاری و آرامش نصیبش کنی!
برای حال بد زمین دعا کن و صبر برایمان بفرست.
رحلتش بر شیعیان و رهروان راستین تسلیت باد


زهرا مرادوند
بادصبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
www.badesaba.ir


[1].  بحارالأنوار، بيروت، موسسه الوفاء، چاپ دوم، ص1403ق، ج45، ص164