سوختی تا خانۀ ما را نسوزاند غمی

روز آتش نشانی و ایمنی
1397/7/7
468564

روز 7 مهر 1359 صدای غرش هواپیماهای دشمن در آسمان آبادان پیچید و بعد چند انفجار که پالایشگاه را پر از دود و آتش کرد. آتش نشان ها، خیلی زود به رزمگاهشان آمدند. 
مبارزه با آتش آغاز شده بود که هواپیمای بعثی دوباره از راه رسید و پالایشگاه را بمباران کرد. در این حادثه تعدادی از آتش نشان های شجاع کشورمان جانشان را تقدیم پروردگارشان کردند.

سال ها بعد به یاد آن فداکاری بزرگ روز هفتم مهرماه را روز آتش نشانی نام گذاشتند تا بهانه ای باشد برای تقدیر از مردانی که نامشان با ایثار و از خود گذشتگی گره خورده است. 
آتش نشانان شجاع و با غیرت کشورم ایران از این روزهای تلخ فروان داشته اند که هر کدام می تواند بهانه بزرگداشتی باشد. 
خاطره تلخ پلاسکو و آن 16 فرشته نجات که جانشان را فدای جان و مال مردمشان کردند را یادمان نرفته است. 
صدها شهید آتش نشان دوران جنگ و بعد از آن را فراموش نخواهیم کرد. 

شهید امید عباسی عزیز را یادمان هست که ماسکش را به ریحانه 10 ساله بخشید و خودش پر کشید. 

پیامبر مهربان می فرمایند : مَن رَدَّ عَن قَومٍ مِنَ المُسلِمینَ عادِیَهَ ماءٍ أونارٍ وَجَبَت لَهُ الجَنَّهُ؛[1] 
كسى كه گروهی از مسلمانان را از خطر سيل يا آتش سوزى نجات دهد، بهشت بر او واجب مى شود. 

این روز را به مردان بهشتی ایران زمین تبریک می گوییم.

باد صبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
[1]. الكافى ، ج 5 ، ص 55