رضا (ع) زمینی شد و مشهد شهد عشق نوشید

غریب الغربا، امشب غربت دل می زداید
1399/4/12
505177

صدای عشق است که امشب از دیار توس عالم‌گیر شده، شمس ‌الشموس دیار ایران زمین است و قبله حاجات دل ‌های نگران...
غریب‌الغرباست اما غربت خاکی تمام زائرانش را به گوشه چشمی می‌‌زداید.
انیس‌النفوس است و شاه خراسان؛ اما پادشاهی می‌کند دل‌ های غبار گرفته را و امید می‌ بخشد چشم‌ های بارانی به ضریح دوخته را...
هم او که زیارتش «حج فقرا» است و حریمش حرمت بخش دست‌های خالی به آسمان گشوده!


شمس‌الشموس جهان! 
خورشید وجودت را بر دل‌های غبار گرفته ما بتابان و گَرد سیاهی را از آن پاک نما تا آینهٔ تمام نمای رحمت و کرامتت را لمس کنیم.دل تنها به شوق زيارت توست که اوج مى گيرد و دیده تنها به لطف حرمت نگاهت جلا می‌گیرد.
هشتمين نور کرامتی که با گوشه چشمی، قلبمان را به آمین دعایت  صیقل می‌ دهی!
پنجره فولادت همان ضریحی است که عشق را معنا مى كند و سقا خانه‌ ات محفل عشاقی است که گره در نگاه تو بسته‌اند دل به زيارت تو اوج مى گيرد.

زیارت امین الله 

اى ضريح سراسر نور!
امشب میلاد توست؛ تویی که با حُرم نگاهت حریم دل ‌های شکسته را گلستان می‌کنی و حاجات را به روا شدن گره می‌زنی!
 امشب به گونه دیگری همه سينه ها و همه جان‌ها تو را طلب می‌کنند و همه چشم ‌ها در شعف میلادت اشکبارند.

اى غريب الغربا ! 
امشب غربت همه ما را برَهان و بر دل‌ هامان عشق بکار؛ که بذر محبت تو نهال وجودمان را سیراب کند و درخت باور ایمان‌ مان را بپروراند.
میلاد سراسر نورت گوارای جان مشتاقان حریم امن حرمت باد!

زهرا مرادوند
باد صبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
www.badesaba.ir