ولادت حضرت معصومه (س) مبارک

پای تا سر عصمتی، معصومه ای
1397/4/23
890709



امشب ستاره ای در مدینه طلوع می کند. از افق هفتمین خورشید. نورباران می شود زمین. جشن ولادت است امشب.
جشن شکفتن گلی است بر شاخه طوبا که جهان را پر می کند از عطر عصمت فاطمه.
بانویی در نگاهش قداست مریم موج می زند و مثل زینب دلبسته برادر است.
آنقدر که برادر مهربانش در خراسان فرمود: ((من زار المعصومه بقم کمن زارنی)) [1]

بانو معصومه (س) چشمه حیات است در کویر قم. 

عطر بهشت می گیرد کسی که زیارتش کند: ((من زارها عارفاً بحقها فله الجنه)) [2]

چشم دلم به سمت حرم باز می شود
با یک سلام صبح من آغاز می شود
قفل دلم شکسته کنار در حرم
از مرقدت دری به جنان باز می شود
فهمیده ام ز حکمت ایوان آینه
اینجا دل شکسته سبب ساز می شود
اینجا بهشت دختر موسی بن جعفر است
از نفحه ی شهود و تجلی معطر است
چشم امید عالِم و عاشق به سوی توست
اینجا چقدر چشمه ی جوشان کوثر است
صحن تو غرق بوی گل یاس می شود
اینجا حضور فاطمه احساس می شود

شاعر: یوسف رحیمی


باد صبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان

[1]. ناسخ التواريخ، ج ٣، ص ٦٨ 
[2]. بحارالانوار(ط-بیروت) ج ٤٨ ، صفحه 317