جواد، سرچشمه جود آل طه است

شهرالرضا در سوگ باب الجواد است
1399/4/30
2339

امشب شهرالرضا غرق در اندوه است و حرم سیاهپوش...
رضا (ع) امشب غمگین پرکشیدن جواد (ع) است.
همان نهمین اختر تابناکی که در خردسالی ردای امامت به تن کرد و در نوجوانی، رهگشای گره‌های فکر و دل شد.
روایت است كه او از دل‌های مردم و اسرار نهانی آگاهی داشت.[1]
اما امشب سیاهی آسمان پرده حزن شهادت اوست و مشهد صاحب عزای فرزند رضا (ع)
فرزند دانایی که بی درنگ، دشوار ترین پرسش را پاسخ می‌گفت و با علم بسیارش خبر از اتصال خویش به دریای علم الهی می داد.


«جواد» همان که با تکلمش در کودکی،  تاریخ را دوباره از شگفتی مات گذاشت که چگونه کودکی هشت ساله، این چنین تمام ذرات را متبرک می کند و تمام تفسیر کتاب آسمانی در صندوقچه گرانبهای قلبش متلاطم دارد؟
یا باب الحوائج!
زمین، یارای بزرگی گوهر وجودت را نداشت و ظرف روزگار، گنجایش حضور دریا گونه ات را تاب نیاورد!
ای حجت نهم!
 افسوس که روزگار، تنها بیست و پنج سال با تو سر سازگاری داشت.
شهادتت به پیشگاه رضای مرضیه و حضرت قائم (عج) تسلیت باد.


زهرا مرادوند 
باد صبا
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان
www.badesaba.ir

[1]: اصول كافی: 1/495، كشف الغمة: 2/360، محجه البیضاء: 4/303