چه مبارک سحری و چه فرخنده شبی

نگاه به قامت شب قدر
1398/3/3
395191

خاکيان در تاريکي شب به تماشاي پروردگار خويش نشسته و از عمق وجود، نداي خلصنا من النار يارب   سر مي دهند.
و زمزمه اجرنا من الناريا مجير (دعاي مجير) آنها هفت آسمان را طي کرده و به بارگاه کبرياييش رسيده و همان، غبطه عرشيان را سبب شده است.
خداي خود را به کلام سراسر نورش قسم مي دهند تا شايد نيکي هاي دنيا و عقبي را در اين شب استثنايي از آن خود کنند.


و در اين شب، قدر و جايگاه حقيقي هر کس در ميزان حکمت و ترازوي الهي مشخص مي شود و هر يک به فراخور شور و شيدايي نسبت به سراي آخرت و هزينه و بهايي که براي رسيدن به فردوس پرداخته، تقديرش به قلم الهي تحرير مي شود.
و از آن هزينه ها که تقدير او را رقم مي زند، علاوه بر نماز، روزه داري و انفاق... انسان بودن است و برخورداري از مکارم اخلاق که هدف نهايي انسان، ارسال رسولان و نزول کتب مينوي بوده است.
پس درد بايد داشت، درد درمان همنوعان، همکيشان، هم آفريدگان و حتي حيوانات و گياهان و هر آنچه از فضيلت وجود بهره برده تا در اين لحظات ناب عاشقي به سبب ديگر عبادات و هم اين نگاه عاشقانه ي همراه با عمل در پرستاره ترين شب آفرينش، رحمت آسماني بر بندگان فرود آيد.
بار خدايا رحمت خويش را از ما دريغ مفرما.
مَوْلاىَ يا مَوْلاىَ اِرْحَمْنى بِرَحْمَتِكَ وَارْضَ عَنّى بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ وَفَضْلِك (مناجات حضرت امیرالمومنین علیه السلام)

اعظم زاهدی
بادصبا 
همراز سحرخیزان، همراه برنامه ریزان