لحظه تحویل سال 1397
بنا بر اعلام شورای مرکز تقویم موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
لحظه تحویل سال 1397 هجری شمسی به ساعت رسمی جمهوری اسلامی ایران
ساعت 19 و 45 دقیقه و 28 ثانیه روز سه شنبه 29 اسفند هجری شمسی
مطابق 2 رجب 1439 هجری قمری و 20 مارس 2018 میلادی
زمان باقیمانده تا لحظه تحویل سال
1397

محاسبه دقیق لحظه تحویل سال نو و در نظر گرفتن لحظه تحویل سال نو به عنوان مبدا تنظیم گاهشمار هجری شمسی موجب شده است این تقویم به عنوان دقیق ترین در سطح دنیا شناخته شود

تقویم یا گاهشمار ایرانی از قدیمی ترین تقویم های دنیاست كه بیش از یک قرن از عمر آن می گذرد. یكی از ویژگی های مشترك همه تقویم ها، اختصاص دادن اسامی خاص به روزها، هفته ها و ماه های مختلف سال است. علاوه بر این، همه گاهشمارها تابع دوره های گردش طبیعی است كه از آن به عنوان معیاری برای تقسیم بندی زمان به واحدهای كوچك تر استفاده می شود. پیش از این كه حركت زم ین به دور خورشید به عنوان مبنای تنظیم تقویم مورد استفاده قرار گیرد، از دوره گردش ماه به عنوان مبنا استفاده می شد كه با مشكلات و كاستی های متعددی روبه رو بود

از این رو در زمان ملكشاه سلجوقی تقویم جلالی بر اساس چرخش زمین به دور خورشید تنظیم شد. تقویم هجری شمسی، تكامل یافته تقویم جلالی است كه ویژگی اختصاصی آن را می توان برابری طول سال با تقویم طبیعی دانست. م حاسبه دقیق لحظه تحویل سال نو و در نظر گرفتن لحظه تحویل سال نو به عنوان مبدا تنظیم گاهشمار هجری شمسی موجب شده است این تقویم به عنوان دقیق ترین در سطح دنیا شناخته شود

تقویم بادصبا  تاریخ وساعت لحظه توحیل سال 1397 در ایران

تقویم ایرانی بر چه مبنایی تنظیم می شود؟

در تقویم یا گاهشمارهای خورشیدی مانند گاهشمار ایرانی كه به عنوان گاهشمار هجری خورشیدی (شمسی) از آن نام برده می شود، چرخش زمین به دور خورشید مبنای كار است. بر همین اساس كه زمین به دور خورشید حركت می كند، می توانیم تصور كنیم ای خورشید است كه به دور زمین حركت می كند. در گردش یكساله خورشید به دور زمین، خورشید در موقعیت های مختلفی قرار می گیرد. در حقیقت خورش ید از میان ستاره های مختلف عبور می كند. برای مثال اسامی ماه های مختلف مانند حمل، جوزا یا سرطان، همان مكان هایی است كه خورشید ا ز بین آنها عبور می كند. در این مسیری كه به نظر می رسد خورشید در آسمان می پیماید، در موقعیت های مكانی مختلف، ویژگی های مختلف آن مانند بعد و میل تغییر می كند

این دو پارامتر در ستاره های دیگر به طور تقریبی ثابت است. ما به همه ستاره ها پارامترهایی مانند بعد و میل را نسبت می دهیم. خورشید در حین عبور از هر صورت فلكی، بعد و میل آن نقطه را به خود می گیرد. در واقع میل خورشید دائم تغییر می كند. آنچه طول روز و شب را تعیین می كند، همین پارامتر میل خورشید است. میز ان میل خورشید نشان دهنده این است كه خورشید چقدر بالاتر یا پایین تر از استوای سماوی است.

اول سال یعنی اول فروردین ماه و اول پاییز یعنی روز اول مهر ماه، میل خورشید برابر با صفر است و خورشید به ترتیب در نقطه اعتدال بهاری و پاییزی قرار دارد. به عبارت دیگر، خورشید روی استوای سماوی قرار دارد. استوای سماوی بزرگ شده استوای زمین است. در اعتدال بهاری و پاییزی، خورشید به استوای زمین عمود می تابد. به این ترتیب خورشید به نقاطی كه روی استوای زمین قرار دارد، عمود است

در این لحظه میل خورشید صفر و طول روز و شب با هم برابر است. به عبارت دیگر بین شب و روز اعتدال وجود دارد. از اول فروردین با گذشت هر روز، میل خو رشید بتدریج افزایش پیدا می كند تا این كه در تابستان میل خورشید به بیشترین مقدار یعن ی 23.5 درجه می رسد. در این وضعیت، خورشید به نقاطی كه عرض جغرافیایی آنها 23.5 درجه است؛ عمود می تابد. بیشترین میزان می ل خورشید 23.5 درجه است. یعنی در تهران كه در عرض جغرافیایی 36 درجه قرار دارد هیچ گاه خورشید عمود نمی تابد؛ چراكه هیچ گاه میل خورشید به 36 درجه نمی رسد

زمانی كه میل خورشید به 23.5 درجه می رسد در نیمكره شمالی بیشت رین زمان روز و كمترین زمان شب را تجربه می كنیم. این نقطه انقلاب تابستانی است. اول دی ماه نیز انقلاب زمستانی است. در انقلاب زمستانی میل خورشید به 23.5ـ درجه می رسد. در این شرایط شب طولانی تر و روز كوتاه تر می شود. عبور خورشید بین ستاره ها و چرخش آن به دور زمین موجب می شود میل خورشید در تغییرات دائمی باشد و این موجب به وجود آمدن فصل های مختلف می شود

لحظه تحویل سال نو چگونه محاسبه می شود؟

در گاهشماری خورشیدی مختلف، زمانی به عنوان آغاز یا شروع سال جدید در نظر گرفته می شود كه قرار دادی است، اما در گاهشمار ایرانی، لحظه اعتدال بهاری كه میل و بعد خورشید صفر است، به عنوان نقطه شروع سال یا همان لحظه تحویل سال در نظر گرفته می شود

چرا همیشه روزی كه در آن سال تحویل می شود، روز آغاز سال جدید نیست؟

قاعده ای به نام قاعده نوروز تحویلی وجود دارد كه می توان از آن ب ه عنوان قاعده نانوشته نام برد. از سال 1304 تقویم ایرنی جنبه قانونی پیدا كرد و مجلس شورای ملی مصوبه ای را اعلام كرد كه بر اساس آن تقویم هجری شمسی به رسمیت شناخته شد

در مصوبه مجلس قاعده نوروز تحویلی آورده نشده است، اما از سال 1304 تا امروز برای تعیین روز اول فروردین ماه بر اساس قاعده نانوشته عم ل می شود. به عبارت دیگر چگونگی محاسبه شروع سال یا تعیین نخستین روز فروردین نوشته نشده است. بر اساس این قاعده نانوشته، اگر لحظه تحویل سال، در نصف النهار استاندارد ایران در عرض جغراف یایی 52.5 درجه یا در شهر تهران، قبل از ساعت 12ظهر اتفاق بیفتد، آن روز اول فروردین سال جدید است، اما اگر لحظه تحویل سال نو بعد از ساعت 12 ظهر باشد، روز بعد نوروز خواهد بود

با توجه به این كه این قاعده، یك قانون نانوشته است می توان از ساعت 12 ظهر یا اذان ظهر به عنوان مبنا استفاده كرد. اگر لحظه تحویل سال بعد از ساعت 12 یا اذان ظهر باشد، آن روز آخرین روز سال قبل ی است. امسال نیز با توجه به این كه لحظه تحویل سال بعد از ظهر است، روزی كه تحویل سال در آن اتفاق می افتد روز 29 اسفند است و روز بعد از آن نخستین روز فروردین خواهد بود

اگر طبق قاعده نانوشته عمل كنیم، بدون هیچ نگرانی سال های كبیسه خود به خود مشخص می شود. یعنی زمان تحویل سال تقویم را تنظیم می كند. اگر یك سال 365 روز و 6 ساعت باشد هر چهار سال یكبار یك س ال كبیسه داریم، اما در حقیقت یك سال 365 روز و 5 ساعت و 48 دقیقه است. بنابراین كبیسه ها چهار یا پنج ساله است، یعنی گاهی پنج سال طول می كشد تا مجموع این ساعت های اضافی برابر با یك روز باشد

اگر بخواهیم سال های كبیسه بعدی را اعلام كنیم باید محاسباتی انجام دهیم. تقویم میلادی یا گرگورین هم یك گاهشمار خورشیدی است، اما قاعده كبیسه در آن ساده تر است. سال های كبیسه براساس یك قاعده از پیش نوشته شده تعیین می شود. بر این اساس تصویب شده است سال هایی كه مضربی از عدد چه ار است سال كبیسه است. اگر سالی دو صفر داشته باشد كبیسه نیست مگر این كه اگر دو صفر آن را حذف كنیم، دو رقم باقیمانده به چهار قابل تقسیم باشد