سلام

اونایی که کربلا رفتن میفهمن  بین الحرمین یعنی چه!!

بین الحرمین جائیه که تا نری اونجا صفاشو درک نمیکنی!!

این چند بیتو گذاشتم برای کربلاییها! اونایی که نرفتن هم اینا رو داشته باشن که وقتی اینشالا رفتن بین الحرمین زمزمه کنن و ما رو دعا کنن!

خیابونی که اول و آخر اون خدائیه

اینشالا قسمتت بشه چه جای با صفائیه

خیابونی که پل زده بین زمین و آسمون

ملائکه بهش میگن خیابون عشق و جنون

دور تا دورش نخلهای سبز جلوه نمایی میکنن

همیشه تو قنوتن و دارن گدایی میکنن

دو تا حریم با صفا که از همه دل میبره

تو دنیا تنها جائیه که ناز ما رو میخره

قبله نمای دل من حیرون قبله میمونه

رو به کجا سجده کنه نمیدونه نمیدونه

نگین شهرکربلا اگر حسین فاطمه است

نقش نگینش به خدا اسم امیر علقمه است

***

یک خیابان کرده مجنونم تو میدانی کجاست

آن خیابان کوی جانان قطعه ای از کربلاست

آن خیابان هست مهبط گاه جبریل امین

یک طرف ایستاده زهرا یک طرف ام البنین

این خیابان هست قبله گاه عالمین

یک طرف قبر ابولفضل یک طرف قبر حسین

این خیابان روی وی خورشید واختر بوده است

روی دست شاه دین شش ماهه اصغر بوده است

یا علی!!

التماس دعا

Share on Facebook

بسم الله الرحمن الرحیم

باز این چه شورش است که در خلق عالم است   باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

حلول ماه سراسر حزن و اندوه محرم رو به همه عزیزان تسلیت میگم.انشاءلله که بتونیم ما هم  جزو خیل سربازان آخرالزمانی آقا باشیم. قراره  از این به بعد اینجا متعلق به آقا باشه . میخوام اینجا از امام حسین علیه السلام و هر چه که متعلق به عاشورا و کربلاست بنویسم.

فعلا این شعر زیبا رو داشته باشید تا بعد!

یا علی!!

ابتدای کربلا!!

ابتدای کربلا مدینه نیست،ابتدای کربلا غدیر بود

                                         ابرهای خون فشان کربلا،اشکهای حضرت امیر بود

                                                                                            علیرضا قزوه

  ابتدای کربلا غدیرنیست،کربلا زلحظه وجود بود

        ابرهای خون فشان  نینوا،اشکهای حضرت ودود بود

               قبل از مسیح و نوح و دانیال، این حکایتی است دور،کربلا

                     آن سپیده دم که کینه ها،بر برادران دهان گشود، بود

              گر چه ماتم است و آتش و عطش،این همه پلی برای گریه نیست

از شعر و عاشقی در این جهان،کربلا هر آنچه هست و بود، بود

کربلا خجالتی است پر گناه، در شبی که ما هیچ ،ما نگاه
در شبی که از دریغ و خشم وشرم، صورت ستارگان کبود بود

سیلی همیشه ای است کربلا ،تازیانه ای عمیق و دردناک

آن چه را که آن زمانه پلشت،در وجود آدمی نبود ،بود

کربلا پس از هبوط آدمی،  زآن دیار نازنین به این مغاک

فرصت دوباره مراجعت، بخت با شکوه یک صعود بود

… بعد ازآن همیشه روح کودکی، در شبانه فرات دیده شد

این همان کبوتری که با حسین علیه السلام ،تیر در گلو به خون غنود بود

بعد از آن،در آن دیار بی صفت، عقده و حقارت و رکود بود

معنی سپیدها سیاهی و،معنی فرازها فرود بود

ابتدای کربلا غدیر نیست،ابتدا همان شروع خلقت است

کربلا ستیز با خود و جهان،کربلا هر آن چه هست و بود ،بود

                                                              محمد حسین جعفریان

Share on Facebook